Unia Europejska

Bariery fizyczne były to kontrole i formalności urzędowe na granicach poszczególnych krajów członkowskich. Dotyczyły one zarówno dóbr jak i osób. Bariery fizyczne w odniesieniu do dóbr zostały usunięte wraz z wprowadzeniem jednolitego dokumentu administracyjnego. Dokument ten (SAD) zastąpił ok. 70 obowiązujących ówcześnie formularzy. Przyjęto też zasadę, że dobra przepływające między państwami członkowskimi są kontrolowane albo w miejscu wysyłki albo w miejscu docelowym. Bariery fizyczne w stosunku do osób zostały usunięte wraz z podpisaniem tzw. umowy z Scherigen. Nie wszystkie kraje przystąpiły do umowy z Scherigen.

Bariery techniczne - rozumie się przez nie różnice w narodowych standardach i normach technicznych, różnice w zasadach regulujących systemy zamówień rządowych i różnice w funkcjonowaniu sektora publicznego a także ograniczenia w świadczeniu usług bankowych i w swobodnym przemieszczaniu się kapitału. W przypadku barier technicznych sposobem na ich usunięcie jest: 1.harmonizacja prawa, czyli wypracowanie wspólnego, obowiązującego wszystkich prawa (harmonizacja norm i standardów, dążenie do ich ujednolicenia ma zastosowanie w odniesieniu do produktów, które są podst. ze względu na bezpieczeństwo, zdrowie, ochronę życia. W takich przypadkach wypracowuje się wspólne jednolite normy i standardy. Opracowanie jednolitych norm zlecane jest organom pozarządowym: Europejska Komisja Standaryzacji, Europejska Komisja Standaryzacji Elektrotechniki.). 2.wzajemne uznawanie norm i standardów zgodnie z zas., że to co zostało wyprodukowane w jednym kraju członk. może być sprzedawane w innym kraju członk. Wzajemne uznawanie norm i standardów datuje się od orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości "Cassis de Dijon" (1979) w sprawie likierów z czarnej porzeczki, który nie był wpuszczony na rynek niemiecki, bo wg norm niemieckich zawierał zbyt dużo alkoholu. Trybunał orzekł, że nie można wykorzystywać różnic w normach i standardach technicznych do dyskryminowania produktów z krajów partnerskich.

Bariery fiskalne to różnice w poziomie podatków pośrednich tzn. VAT, pod. akcyzowy. W odniesieniu do barier fiskalnych przyjęto rozwiązanie kompromisowe ze względu na rozbieżności interesów między poszczególnymi krajami. Kompromis polegał na tym, że w momencie wejścia w życie jednolitego rynku wewnętrznego kraje zaakceptowały iż podatki VAT nie mogą być generalnie niższe niż 15%, a przejściowa stawka obniżona nie wyższa niż 5%. Dopuszczone zostały również stawki zerowe na niektóre produkty ważne społecznie. Jednocześnie zlikwidowano bardzo wysokie podatki VAT na artykuły luksusowe. W efekcie tego doszło do spłaszczenia stosowanych stawek pod. VAT w krajach członkowskich. W przypadku podatków akcyzowych ustalenia objęły 3 grupy produktów: wyroby alkoholowe, tytoniowe i produkty przetwórstwa ropy.
Ocena ekonomiczna efektów jednolitego rynku wewnętrznego łączne korzyści, jakich można oczekiwać z tytułu Budowy jednolitego rynku wewnętrznego, mają swoje źródło: 1.w oszczędnościach wynikających ze zniesienia barier handlowych wewnątrz wspólnego rynku 2.w oszczędnościach wynikających z pełnej liberalizacji rynku finansowego 3.w nasileniu się konkurencji wewn. 4.w zwiększeniu skali produkcji 5.w zniesieniu ograniczeń w dostępie do rynku zamówień publicznych